سخن در اين است كه منظور از وحدت چيست ؟ و راه تحقّق آن كدام است ؟ برخى از معاصرين براى تحقّق وحدت اين گونه پيشنهاد مىكنند كه شيعه و اهل سنّت بايد تمام كتاب‌هاى تفسيرى ، حديثى و فقهى خود را با توافق يك‌ديگر از نو بنويسند ؛ چون تنها علّت اختلافات ، راهيابى اباطيل ، اساطير و اكاذيب در كتاب‌هاى شيعه و اهل سنّت است و با شناسايى امور خلافِ واقع و جدا كردن حقايق از اكاذيب ، چهرهء واقعى دين ، نمايان شده و مورد اتّفاق همگان قرار خواهد گرفت ؛ زيرا كسى با حقّ ، نزاع واختلاف ندارد ، در نتيجه تمام اختلافات از بين خواهد رفت . در پاسخ ابتدايى به اين پيشنهاد اين پرسش‌ها مطرح مىشوند : 1 . كسانى كه بايد كتاب‌هاى شيعه و اهل سنّت را بررسى كنند چه افرادى و از چه گروهى باشند ؟ 2 . معيار و ملاك براى شناخت حقّ ، از باطل و راست ، از دروغ چيست ؟ 3 . آيا اهل سنّت حاضرند از كتاب‌هايى را كه از آغاز تا فرجام صحيح مىدانند و با آن‌ها معاملهء وحى منزل مىكنند ( مانند صحاح ششگانه يا دست كم دو كتاب صحيح بخارى و صحيح مسلم ) و تمام مبانى و عقايدشان را بر پايهء مندرجات آن‌ها بناگذارى كرده‌اند ، دست بردارند